dans le dictionnaire PONS
Paeān <ānis> m
- Paean
- altgriechischer Heilgott; später Beiname Apollos (auch des Äskulap) als Retters vor Krankheiten u. Übeln u. heilenden Arztes
paeān <ānis> m (Paean)
1.
- paean
- Päan, Hymnus zu Ehren einer Gottheit, bes. Lob- o. Bittgesang an Apollo, übh. Jubelgesang, Sieges-, Lobgesang
2.
- paean
- Päan, Versfuß v. drei kurzen und einer langen Silbe
| Cas | Singulier |
|---|---|
| Nominatif | Paeān |
| Génitif | Paeānis |
| Datif | Paeānī |
| Accusatif | Paeānem |
| Ablatif | Paeāne |
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | paeān | paeānēs |
| Génitif | paeānis | paeānum |
| Datif | paeānī | paeānibus |
| Accusatif | paeānem | paeānēs |
| Ablatif | paeāne | paeānibus |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.