dans le dictionnaire PONS
ab-nuō <nuere, nuī, nuitūrus>
2.
- abnuo
- zurückweisen, abschlagen, verweigern, versagen (= recusare) (abs.; m. de; m. Akk; m. Inf; m. A. C. I.; non abnuere quin)
4.
- abnuo
-
5.
- abnuo
-
| abnuō |
|---|
| abnuis |
| abnuit |
| abnuimus |
| abnuitis |
| abnuunt |
| abnuam |
|---|
| abnuās |
| abnuat |
| abnuāmus |
| abnuātis |
| abnuant |
| abnuebam |
|---|
| abnuebās |
| abnuebat |
| abnuebāmus |
| abnuebātis |
| abnuebant |
| abnuerem |
|---|
| abnuerēs |
| abnueret |
| abnuerēmus |
| abnuerētis |
| abnuerent |