dans le dictionnaire PONS
aēnus <a, um>
→ aeneus
Voir aussi
aēnëus, aēnus (älter, später eher poet) <a, um>
1. (dem Stoff nach)
2. (der Farbe nach)
3. poet übtr
aēnëus, aēnus (älter, später eher poet) <a, um>
1. (dem Stoff nach)
2. (der Farbe nach)
3. poet übtr
| Cas | Singulier |
|---|---|
| Nominatif | Aenus |
| Génitif | Aenī |
| Datif | Aenō |
| Accusatif | Aenum |
| Ablatif | Aenō |