dans le dictionnaire PONS
a-stituō <astituere, astituī, astitūtum> (ad u. statuo) vor- u. nachkl.
- astituo
-
| astituō |
|---|
| astituis |
| astituit |
| astituimus |
| astituitis |
| astituunt |
| astituam |
|---|
| astituās |
| astituat |
| astituāmus |
| astituātis |
| astituant |
| astituebam |
|---|
| astituebās |
| astituebat |
| astituebāmus |
| astituebātis |
| astituebant |
| astituerem |
|---|
| astituerēs |
| astitueret |
| astituerēmus |
| astituerētis |
| astituerent |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.