dans le dictionnaire PONS
I. auctus <a, um> (augeo) ADJ nur im Komp gebräuchlich
II. auctus <ūs> (augeo) SUBST m
1.
- auctus
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | auctus | auctūs |
| Génitif | auctūs | auctuum |
| Datif | auctuī | auctibus |
| Accusatif | auctum | auctūs |
| Ablatif | auctū | auctibus |