dans le dictionnaire PONS
caetrātus <a, um> (caetra)
caecitās <ātis> f (caecus)
2. übtr
caelibātus <ūs> m (caelebs) nachkl.
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | caecitās | caecitātēs |
| Génitif | caecitātis | caecitātum |
| Datif | caecitātī | caecitātibus |
| Accusatif | caecitātem | caecitātēs |
| Ablatif | caecitāte | caecitātibus |
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | precātus | precātūs |
| Génitif | precātūs | precātuum |
| Datif | precātuī | precātibus |
| Accusatif | precātum | precātūs |
| Ablatif | precātū | precātibus |
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | caelibātus | caelibātūs |
| Génitif | caelibātūs | caelibātuum |
| Datif | caelibātuī | caelibātibus |
| Accusatif | caelibātum | caelibātūs |
| Ablatif | caelibātū | caelibātibus |