dans le dictionnaire PONS
calō1 <calāre> (griech. Fw.) REL
cālō2 <ōnis> m
1.
-
- Trossknecht (beim Heer)
2.
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | cālō | cālōnēs |
| Génitif | cālōnis | cālōnum |
| Datif | cālōnī | cālōnibus |
| Accusatif | cālōnem | cālōnēs |
| Ablatif | cālōne | cālōnibus |
| calō |
|---|
| calās |
| calat |
| calāmus |
| calātis |
| calant |
| calem |
|---|
| calēs |
| calet |
| calēmus |
| calētis |
| calent |
| calābam |
|---|
| calābās |
| calābat |
| calābāmus |
| calābātis |
| calābant |
| calārem |
|---|
| calārēs |
| calāret |
| calārēmus |
| calārētis |
| calārent |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.