dans le dictionnaire PONS
canis <is> m u. f (Gen Pl canum)
1.
- canis
-
2. poet; nachkl. als Schimpfw.
- canis
-
5. (marinus)
- canis poet; nachkl.
-
6. poet; nachkl.
- canis
- Hundswurf (der schlechteste Wurf im Spiel: alle Würfel zeigen die Eins)
7. Plaut.
- canis
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | canis | canēs |
| Génitif | canis | canum |
| Datif | canī | canibus |
| Accusatif | canem | canēs |
| Ablatif | cane | canibus |