dans le dictionnaire PONS
chōrs
→ cohors
Voir aussi
co-hors <hortis> f, cōrs, chōrs
2. im Pl
-
- Hilfstruppen der Bundesgenossen (im ↮ zu legiones)
co-hors <hortis> f, cōrs, chōrs
2. im Pl
-
- Hilfstruppen der Bundesgenossen (im ↮ zu legiones)
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | chōrs | chōrtēs |
| Génitif | chōrtis | chōrtum |
| Datif | chōrtī | chōrtibus |
| Accusatif | chōrtem | chōrtēs |
| Ablatif | chōrte | chōrtibus |
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | co-hors | co-hortēs |
| Génitif | co-hortis | co-hortum |
| Datif | co-hortī | co-hortibus |
| Accusatif | co-hortem | co-hortēs |
| Ablatif | co-horte | co-hortibus |