dans le dictionnaire PONS
circumiectus1 <ūs> SUBST m (circumicio)
1.
- circumiectus
-
2. meton.
- circumiectus
-
3. vorkl.
- circumiectus
-
circumiectus2 <a, um> (P. Adj. von circum-iciō)
1.
- circumiectus
- umliegend, ringsum befindlich [ silvae; oppida; nemora; (rings um etw.: m. Dat) aedificia -a muris ]
2.
- circumiectus
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | circumiectus | circumiectūs |
| Génitif | circumiectūs | circumiectuum |
| Datif | circumiectuī | circumiectibus |
| Accusatif | circumiectum | circumiectūs |
| Ablatif | circumiectū | circumiectibus |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.