dans le dictionnaire PONS
clāmātor <ōris> m (clamo)
- clamator
- Schreier, bes. v. schlechtem Redner
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | clāmātor | clāmātorēs |
| Génitif | clāmātōris | clāmātorum |
| Datif | clāmātorī | clāmātoribus |
| Accusatif | clāmātorem | clāmātorēs |
| Ablatif | clāmātore | clāmātoribus |