dans le dictionnaire PONS
co-arguō <arguere, arguī, argūtum, arguitūrus>
1.
2.
- coarguo
- jmd. bezichtigen (eines Vergehens: m. Gen) [ avaritiae ]; jmd. überführen [ alqm multis testibus; alqm coram ]
3.
- coarguo
-
| coarguō |
|---|
| coarguis |
| coarguit |
| coarguimus |
| coarguitis |
| coarguunt |
| coarguam |
|---|
| coarguās |
| coarguat |
| coarguāmus |
| coarguātis |
| coarguant |
| coarguebam |
|---|
| coarguebās |
| coarguebat |
| coarguebāmus |
| coarguebātis |
| coarguebant |
| coarguerem |
|---|
| coarguerēs |
| coargueret |
| coarguerēmus |
| coarguerētis |
| coarguerent |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.