dans le dictionnaire PONS
cōgnitor <ōris> m (cognosco)
1.
- cognitor
- Identitätszeuge (der den Namen u. die bürgerliche Stellung einer Person bezeugt)
2.
- cognitor
-
3.
- cognitor
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | cōgnitor | cōgnitorēs |
| Génitif | cōgnitōris | cōgnitorum |
| Datif | cōgnitorī | cōgnitoribus |
| Accusatif | cōgnitorem | cōgnitorēs |
| Ablatif | cōgnitore | cōgnitoribus |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.