dans le dictionnaire PONS
concitātor <ōris> m (concito)
1.
- concitator
-
2.
- concitator
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | concitātor | concitātorēs |
| Génitif | concitātōris | concitātorum |
| Datif | concitātorī | concitātoribus |
| Accusatif | concitātorem | concitātorēs |
| Ablatif | concitātore | concitātoribus |