dans le dictionnaire PONS
cōnfessor <ōris> m (confiteor) Eccl.
- confessor
- Bekenner des Christentums
- confessor nachkl.
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | cōnfessor | cōnfessorēs |
| Génitif | cōnfessōris | cōnfessorum |
| Datif | cōnfessorī | cōnfessoribus |
| Accusatif | cōnfessorem | cōnfessorēs |
| Ablatif | cōnfessore | cōnfessoribus |