dans le dictionnaire PONS
cōn-saepiō <saepīre, saepsī, saeptum> meist als Adj
→ consaeptus
- consaepio
-
Voir aussi
cōnsaeptus <a, um> (consaepio)
| cōnsaepīō |
|---|
| cōnsaepīs |
| cōnsaepīt |
| cōnsaepīmus |
| cōnsaepītis |
| cōnsaepīunt |
| cōnsaepīam |
|---|
| cōnsaepīās |
| cōnsaepīat |
| cōnsaepīāmus |
| cōnsaepīātis |
| cōnsaepīant |
| cōnsaepīebam |
|---|
| cōnsaepīebās |
| cōnsaepīebat |
| cōnsaepīebāmus |
| cōnsaepīebātis |
| cōnsaepīebant |
| cōnsaepīrem |
|---|
| cōnsaepīrēs |
| cōnsaepīret |
| cōnsaepīrēmus |
| cōnsaepīrētis |
| cōnsaepīrent |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.