dans le dictionnaire PONS
I. cōnscius <a, um> (scio) ADJ
1.
- conscius
- mitwissend, in etw. eingeweiht, m. etw. vertraut (m. Gen; Dat; de, in re; alci alcis rei; m. indir. Frages.) [ necis; coniurationi; his de rebus; in privatis rebus; vobis tanti facinoris ]
2.
- conscius
- sich bewusst; selbstbewusst (m. Gen; Dat; A.C.I.; indir. Frages. – mit u. ohne sibi) [ sceleris; iniuriae; formae -a coniunx ihrer Schönheit ]
3.
- conscius
-
II. cōnscius <ī> (scio) SUBST m (m. Gen)
- conscius
-
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.