dans le dictionnaire PONS
cōn-spiciō <spicere, spexī, spectum> (specio)
| cōnspiciō |
|---|
| cōnspicis |
| cōnspicit |
| cōnspicimus |
| cōnspicitis |
| cōnspiciunt |
| cōnspiciam |
|---|
| cōnspiciās |
| cōnspiciat |
| cōnspiciāmus |
| cōnspiciātis |
| cōnspiciant |
| cōnspiciēbam |
|---|
| cōnspiciēbās |
| cōnspiciēbat |
| cōnspiciēbāmus |
| cōnspiciēbātis |
| cōnspiciēbant |
| cōnspicerem |
|---|
| cōnspicerēs |
| cōnspiceret |
| cōnspicerēmus |
| cōnspicerētis |
| cōnspicerent |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.