dans le dictionnaire PONS
convīctiō <ōnis> f (convivo)
- convictio
-
- convictiones domesticae meton.
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | convīctiō | convīctiōnēs |
| Génitif | convīctiōnis | convīctiōnum |
| Datif | convīctiōnī | convīctiōnibus |
| Accusatif | convīctiōnem | convīctiōnēs |
| Ablatif | convīctiōne | convīctiōnibus |