dans le dictionnaire PONS
cūrātor <ōris> m (curo)
1.
- curator
-
2.
- curator
-
- alqm curatorem constituere alci rei z.B. legibus agrariis muris reficiendis
3. poet; nachkl.
- curator
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | cūrātor | cūrātorēs |
| Génitif | cūrātōris | cūrātorum |
| Datif | cūrātorī | cūrātoribus |
| Accusatif | cūrātorem | cūrātorēs |
| Ablatif | cūrātore | cūrātoribus |