dans le dictionnaire PONS
de-artuō <artuāre> (artus) Plaut.
- deartuo
-
- deartuo übtr
-
| deartuō |
|---|
| deartuās |
| deartuat |
| deartuāmus |
| deartuātis |
| deartuant |
| deartuem |
|---|
| deartuēs |
| deartuet |
| deartuēmus |
| deartuētis |
| deartuent |
| deartuābam |
|---|
| deartuābās |
| deartuābat |
| deartuābāmus |
| deartuābātis |
| deartuābant |
| deartuārem |
|---|
| deartuārēs |
| deartuāret |
| deartuārēmus |
| deartuārētis |
| deartuārent |