dans le dictionnaire PONS
decuriō1 <decuriāre> (decuria)
1.
- decurio
-
2.
- decurio
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | decuriō | decuriōnēs |
| Génitif | decuriōnis | decuriōnum |
| Datif | decuriōnī | decuriōnibus |
| Accusatif | decuriōnem | decuriōnēs |
| Ablatif | decuriōne | decuriōnibus |
| decuriō |
|---|
| decuriās |
| decuriat |
| decuriāmus |
| decuriātis |
| decuriant |
| decuriem |
|---|
| decuriēs |
| decuriet |
| decuriēmus |
| decuriētis |
| decurient |
| decuriābam |
|---|
| decuriābās |
| decuriābat |
| decuriābāmus |
| decuriābātis |
| decuriābant |
| decuriārem |
|---|
| decuriārēs |
| decuriāret |
| decuriārēmus |
| decuriārētis |
| decuriārent |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.