dans le dictionnaire PONS
dē-sīgnō <sīgnāre>
1.
2. (zu einem Amt) → designatus
5. Ov.
| dēsīgnō |
|---|
| dēsīgnās |
| dēsīgnat |
| dēsīgnāmus |
| dēsīgnātis |
| dēsīgnant |
| dēsīgnem |
|---|
| dēsīgnēs |
| dēsīgnet |
| dēsīgnēmus |
| dēsīgnētis |
| dēsīgnent |
| dēsīgnābam |
|---|
| dēsīgnābās |
| dēsīgnābat |
| dēsīgnābāmus |
| dēsīgnābātis |
| dēsīgnābant |
| dēsīgnārem |
|---|
| dēsīgnārēs |
| dēsīgnāret |
| dēsīgnārēmus |
| dēsīgnārētis |
| dēsīgnārent |