dans le dictionnaire PONS
dē-spicor <spicārī> (despicio) nicht klass.
Voir aussi
dēspicātus2 <ūs> m (despicor)
dēspicātus1 <a, um> (P. Adj. m. Superl. v. despicor)
| dēspicor |
|---|
| dēspicāris |
| dēspicātur |
| dēspicāmur |
| dēspicāminī |
| dēspicantur |
| dēspicer |
|---|
| dēspicēris |
| dēspicētur |
| dēspicēmur |
| dēspicēminī |
| dēspicentur |
| dēspicābar |
|---|
| dēspicābāris |
| dēspicābātur |
| dēspicābāmur |
| dēspicābāminī |
| dēspicābantur |
| dēspicārer |
|---|
| dēspicārēris |
| dēspicārētur |
| dēspicārēmur |
| dēspicārēminī |
| dēspicārentur |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.