dans le dictionnaire PONS
dis-pōnō <pōnere, posuī, positum [o. postum] >
1.
2.
4. poet
- dispono
-
| dispōnō |
|---|
| dispōnis |
| dispōnit |
| dispōnimus |
| dispōnitis |
| dispōnunt |
| dispōnam |
|---|
| dispōnās |
| dispōnat |
| dispōnāmus |
| dispōnātis |
| dispōnant |
| dispōnebam |
|---|
| dispōnebās |
| dispōnebat |
| dispōnebāmus |
| dispōnebātis |
| dispōnebant |
| dispōnerem |
|---|
| dispōnerēs |
| dispōneret |
| dispōnerēmus |
| dispōnerētis |
| dispōnerent |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.