dans le dictionnaire PONS
ē-dūcō2 <ēdūcere, ēdūxī, ēductum> Imper ēdūc, altl. ēdūce
1.
2. MILIT (Truppen)
-
- ausrücken lassen, ausmarschieren lassen [ cohortes ex urbe; copias (e) castris; copias in aciem; exercitum in expeditionem ]
8. poet
11.
13. Plaut.
| ēdūcō |
|---|
| ēdūcis |
| ēdūcit |
| ēdūcimus |
| ēdūcitis |
| ēdūcunt |
| ēdūcam |
|---|
| ēdūcās |
| ēdūcat |
| ēdūcāmus |
| ēdūcātis |
| ēdūcant |
| ēdūcebam |
|---|
| ēdūcebās |
| ēdūcebat |
| ēdūcebāmus |
| ēdūcebātis |
| ēdūcebant |
| ēdūcerem |
|---|
| ēdūcerēs |
| ēdūceret |
| ēdūcerēmus |
| ēdūcerētis |
| ēdūcerent |