dans le dictionnaire PONS
ēminātiō <ōnis> f (eminor) Plaut.
- eminatio
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | ēminātiō | ēminātiōnēs |
| Génitif | ēminātiōnis | ēminātiōnum |
| Datif | ēminātiōnī | ēminātiōnibus |
| Accusatif | ēminātiōnem | ēminātiōnēs |
| Ablatif | ēminātiōne | ēminātiōnibus |