dans le dictionnaire PONS
fābella1 <ae> f Demin. v. fabula
Voir aussi
fābula <ae> f
I. fābula1 <ae> (fari) SUBST f
1.
2. nachkl.
3. nachkl.
4.
5.
6. Phaedr.
8.
9.
10. Kom.
fābula
-
- lehrhafte Erzählung: Tiere vertreten die Menschen, ihre Eigenschaften und Schwächen (schlauer Fuchs, stolzer Rabe). Diese Lieblingsliteratur der Völker aus dem Orient wird im 1. Jahrh. v. Chr. durch Phaedrus (nach dem Griechen Aesopus) in Italien heimisch.
Die Fabeldichtung der Neuzeit knüpfte an die Fabeln des Äsop u. Phädrus an (La Fontaine, Lessing).
Neben der heute noch geschätzten Tierfabel bedeutet heute „die Fabel eines Romans“ die Inhaltsangabe (wie engl. „plot“)
fābella2 <ae> f
Demin. v. faba nachkl.
- fabella
-
Voir aussi
faba <ae> f
Ātellāna <ae> f, fābella Ātellāna
fābella Ātellāna, Ātellāna <ae> f
- fabella Atellana
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | fābella | fābellae |
| Génitif | fābellae | fābellārum |
| Datif | fābellae | fābellīs |
| Accusatif | fābellam | fābellās |
| Ablatif | fābellā | fābellīs |
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | Ātellāna | Ātellānae |
| Génitif | Ātellānae | Ātellānārum |
| Datif | Ātellānae | Ātellānīs |
| Accusatif | Ātellānam | Ātellānās |
| Ablatif | Ātellānā | Ātellānīs |
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | fābella Ātellāna | fābella Ātellānae |
| Génitif | fābella Ātellānae | fābella Ātellānārum |
| Datif | fābella Ātellānae | fābella Ātellānīs |
| Accusatif | fābella Ātellānam | fābella Ātellānās |
| Ablatif | fābella Ātellānā | fābella Ātellānīs |