dans le dictionnaire PONS
flōreō <flōrēre, flōruī, –> (flos)
2. übtr
3. (m. Abl)
4. poet
| flōrēō |
|---|
| flōrēs |
| flōrēt |
| flōrēmus |
| flōrētis |
| flōrēnt |
| flōrēam |
|---|
| flōrēās |
| flōrēat |
| flōrēāmus |
| flōrēātis |
| flōrēant |
| flōrēbam |
|---|
| flōrēbās |
| flōrēbat |
| flōrēbāmus |
| flōrēbātis |
| flōrēbant |
| flōrērem |
|---|
| flōrērēs |
| flōrēret |
| flōrērēmus |
| flōrērētis |
| flōrērent |