dans le dictionnaire PONS
fodicō <fodicāre> Intens. v. fodio
Voir aussi
fodiō <fodere, fōdī, fossum>
2.
5.
-
- durchstechen, -bohren [ alqm stimulis; guttura cultro; hostem pugionibus; militem hastā; pectora telis ]
6. poet
| fodicō |
|---|
| fodicās |
| fodicat |
| fodicāmus |
| fodicātis |
| fodicant |
| fodicem |
|---|
| fodicēs |
| fodicet |
| fodicēmus |
| fodicētis |
| fodicent |
| fodicābam |
|---|
| fodicābās |
| fodicābat |
| fodicābāmus |
| fodicābātis |
| fodicābant |
| fodicārem |
|---|
| fodicārēs |
| fodicāret |
| fodicārēmus |
| fodicārētis |
| fodicārent |