dans le dictionnaire PONS
I. hiō <hiāre> VERB intr
2. poet; nachkl. (v. Menschen u. Tieren)
3.
- vulgus ad magnitudinem praemiorum hiabat Tac.
5. (v. der Rede)
II. hiō <hiāre> VERB trans poet
- hio
-
| hiō |
|---|
| hiās |
| hiat |
| hiāmus |
| hiātis |
| hiant |
| hiem |
|---|
| hiēs |
| hiet |
| hiēmus |
| hiētis |
| hient |
| hiābam |
|---|
| hiābās |
| hiābat |
| hiābāmus |
| hiābātis |
| hiābant |
| hiārem |
|---|
| hiārēs |
| hiāret |
| hiārēmus |
| hiārētis |
| hiārent |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.