dans le dictionnaire PONS
im-mūgiō <mūgīre> poet
- immugio
- brüllend einstimmen, dröhnend widerhallen, erdröhnen (von etw.: Abl)
| immūgīō |
|---|
| immūgīs |
| immūgīt |
| immūgīmus |
| immūgītis |
| immūgīunt |
| immūgīam |
|---|
| immūgīās |
| immūgīat |
| immūgīāmus |
| immūgīātis |
| immūgīant |
| immūgīebam |
|---|
| immūgīebās |
| immūgīebat |
| immūgīebāmus |
| immūgīebātis |
| immūgīebant |
| immūgīrem |
|---|
| immūgīrēs |
| immūgīret |
| immūgīrēmus |
| immūgīrētis |
| immūgīrent |