dans le dictionnaire PONS
impūritās <ātis>, impūritia <ae> Plaut. f (impurus)
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | impūritās | impūritātēs |
| Génitif | impūritātis | impūritātum |
| Datif | impūritātī | impūritātibus |
| Accusatif | impūritātem | impūritātēs |
| Ablatif | impūritāte | impūritātibus |