dans le dictionnaire PONS
incestus2 <ūs> m (incestus¹)
- incestus
-
I. in-cestus1 <a, um> (in-² u. castus) ADJ
II. in-cestus1 <ī> (in-² u. castus) SUBST m Hor.
- incestus
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | incestus | incestūs |
| Génitif | incestūs | incestuum |
| Datif | incestuī | incestibus |
| Accusatif | incestum | incestūs |
| Ablatif | incestū | incestibus |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.