dans le dictionnaire PONS
indīviduum <ī> nt (individuus)
1.
- individuum
-
2. spätlat
- individuum
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | indīviduum | indīvidua |
| Génitif | indīviduī | indīviduōrum |
| Datif | indīviduō | indīviduīs |
| Accusatif | indīviduum | indīvidua |
| Ablatif | indīviduō | indīviduīs |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.