dans le dictionnaire PONS
in-dūcō <dūcere, dūxī, ductum>
1.
-
- etw. darüberziehen, über etw. ziehen (alqd; alqd super alqd; alqd alci rei) [ pontem flumini schlagen über; übtr umbram terris verbreiten über; humanam formam membris Menschengestalt annehmen ]
2.
4. (auf der Wachstafel)
5. übtr
6.
7. (als Gattin)
9.
10. (Personen in einem Schrift- od Bühnenstück)
11.
12. übtr
13.
indūcō <dūcere, dūxī, ductum>
- industrias inducere
-
| indūcō |
|---|
| indūcis |
| indūcit |
| indūcimus |
| indūcitis |
| indūcunt |
| indūcam |
|---|
| indūcās |
| indūcat |
| indūcāmus |
| indūcātis |
| indūcant |
| indūcebam |
|---|
| indūcebās |
| indūcebat |
| indūcebāmus |
| indūcebātis |
| indūcebant |
| indūcerem |
|---|
| indūcerēs |
| indūceret |
| indūcerēmus |
| indūcerētis |
| indūcerent |