dans le dictionnaire PONS
īnfitior <īnfitiārī> (infitiae)
- infitior
- (ver)leugnen, in Abrede stellen, abstreiten, nicht anerkennen [ crimen; rem manifestam; (m. dopp. Akk) nos amicos uns als Freunde verleugnen; notitiam alcis ]
| īnfitior |
|---|
| īnfitiāris |
| īnfitiātur |
| īnfitiāmur |
| īnfitiāminī |
| īnfitiantur |
| īnfitier |
|---|
| īnfitiēris |
| īnfitiētur |
| īnfitiēmur |
| īnfitiēminī |
| īnfitientur |
| īnfitiābar |
|---|
| īnfitiābāris |
| īnfitiābātur |
| īnfitiābāmur |
| īnfitiābāminī |
| īnfitiābantur |
| īnfitiārer |
|---|
| īnfitiārēris |
| īnfitiārētur |
| īnfitiārēmur |
| īnfitiārēminī |
| īnfitiārentur |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.