dans le dictionnaire PONS
īnsidiātor <ōris> m (insidior)
1.
- insidiator
-
2. Hor.
- insidiator
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | īnsidiātor | īnsidiātorēs |
| Génitif | īnsidiātōris | īnsidiātorum |
| Datif | īnsidiātorī | īnsidiātoribus |
| Accusatif | īnsidiātorem | īnsidiātorēs |
| Ablatif | īnsidiātore | īnsidiātoribus |