dans le dictionnaire PONS
interlocūtiō <ōnis> f (interloquor)
- interlocutio
- Zwischenrede, Einwurf vor Gericht
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | interlocūtiō | interlocūtiōnēs |
| Génitif | interlocūtiōnis | interlocūtiōnum |
| Datif | interlocūtiōnī | interlocūtiōnibus |
| Accusatif | interlocūtiōnem | interlocūtiōnēs |
| Ablatif | interlocūtiōne | interlocūtiōnibus |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.