dans le dictionnaire PONS
mēnsis <is> m (Gen Pl mēnsium u. mēnsum, auch mēnsuum)
- mensis
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | mēnsis | mēnsēs |
| Génitif | mēnsis | mēnsum |
| Datif | mēnsī | mēnsibus |
| Accusatif | mēnsem | mēnsēs |
| Ablatif | mēnse | mēnsibus |
Visitez PONS.com comme d'habitude avec le suivi publicitaire et les publicités.
Vous trouvez les détails sur le suivi dans les informations sur la protection des données et la Paramètres de confidentialité.
sans publicité de tiers
sans suivi publicitaire
Si vous avez déjà un compte d'utilisateur gratuit pour pons.com, vous pouvez vous abonner à PONS Pur ici.
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | mēnsis | mēnsēs |
| Génitif | mēnsis | mēnsum |
| Datif | mēnsī | mēnsibus |
| Accusatif | mēnsem | mēnsēs |
| Ablatif | mēnse | mēnsibus |