dans le dictionnaire PONS
moeniō <moenīre> altl.
→ munio
Voir aussi
I. mūniō <mūnīre, mūnīvī [o. mūniī], mūnītum> (moenia) VERB intr
II. mūniō <mūnīre, mūnīvī [o. mūniī], mūnītum> (moenia) VERB trans
1. (Mauern, Städte)
2.
| moenīō |
|---|
| moenīs |
| moenīt |
| moenīmus |
| moenītis |
| moenīunt |
| moenīam |
|---|
| moenīās |
| moenīat |
| moenīāmus |
| moenīātis |
| moenīant |
| moenīebam |
|---|
| moenīebās |
| moenīebat |
| moenīebāmus |
| moenīebātis |
| moenīebant |
| moenīrem |
|---|
| moenīrēs |
| moenīret |
| moenīrēmus |
| moenīrētis |
| moenīrent |