dans le dictionnaire PONS
negitō <negitāre>
Intens. v. nego abs. o. m. A. C. I.
Voir aussi
I. negō <negāre> VERB intr
II. negō <negāre> VERB trans
1.
2.
-
- abschlagen, versagen, verweigern (abs.; alqd; m. Infin; neg m. quin) [ nihil miseris; auxilium Veientibus; alci civitatem das Bürgerrecht; vela ventis die Segel einziehen; se vinculis sich entziehen; se alci jmd. abweisen; ferre opem ]
| negitō |
|---|
| negitās |
| negitat |
| negitāmus |
| negitātis |
| negitant |
| negitem |
|---|
| negitēs |
| negitet |
| negitēmus |
| negitētis |
| negitent |
| negitābam |
|---|
| negitābās |
| negitābat |
| negitābāmus |
| negitābātis |
| negitābant |
| negitārem |
|---|
| negitārēs |
| negitāret |
| negitārēmus |
| negitārētis |
| negitārent |