dans le dictionnaire PONS
ob-errō <errāre> poet; nachkl.
1.
- oberro
-
2. übtr
a.
- oberro
-
b.
- oberro
-
| oberrō |
|---|
| oberrās |
| oberrat |
| oberrāmus |
| oberrātis |
| oberrant |
| oberrem |
|---|
| oberrēs |
| oberret |
| oberrēmus |
| oberrētis |
| oberrent |
| oberrābam |
|---|
| oberrābās |
| oberrābat |
| oberrābāmus |
| oberrābātis |
| oberrābant |
| oberrārem |
|---|
| oberrārēs |
| oberrāret |
| oberrārēmus |
| oberrārētis |
| oberrārent |