dans le dictionnaire PONS
obstāculum <ī> nt (obsto) Sen.
- obstaculum
-
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | obstāculum | obstācula |
| Génitif | obstāculī | obstāculōrum |
| Datif | obstāculō | obstāculīs |
| Accusatif | obstāculum | obstācula |
| Ablatif | obstāculō | obstāculīs |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.