dans le dictionnaire PONS
op-probrō <probrāre> (probrum) vor- u. nachkl.
- opprobro
-
| opprobrō |
|---|
| opprobrās |
| opprobrat |
| opprobrāmus |
| opprobrātis |
| opprobrant |
| opprobrem |
|---|
| opprobrēs |
| opprobret |
| opprobrēmus |
| opprobrētis |
| opprobrent |
| opprobrābam |
|---|
| opprobrābās |
| opprobrābat |
| opprobrābāmus |
| opprobrābātis |
| opprobrābant |
| opprobrārem |
|---|
| opprobrārēs |
| opprobrāret |
| opprobrārēmus |
| opprobrārētis |
| opprobrārent |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.