dans le dictionnaire PONS
I. penetrō <penetrāre> (penitus) VERB intr
- penetro
- (hin)eindringen, hineinkommen, sich begeben [ in castra Romanorum; in templum; in palaestram; in Syriam; sub terras; in urbem; ad urbes; per angustias ]
II. penetrō <penetrāre> (penitus) VERB trans poet; nachkl.
1.
- penetro
-
| penetrō |
|---|
| penetrās |
| penetrat |
| penetrāmus |
| penetrātis |
| penetrant |
| penetrem |
|---|
| penetrēs |
| penetret |
| penetrēmus |
| penetrētis |
| penetrent |
| penetrābam |
|---|
| penetrābās |
| penetrābat |
| penetrābāmus |
| penetrābātis |
| penetrābant |
| penetrārem |
|---|
| penetrārēs |
| penetrāret |
| penetrārēmus |
| penetrārētis |
| penetrārent |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.