dans le dictionnaire PONS
per-veniō <venīre, vēnī, ventum>
1.
2. übtr
3.
- pervenio
- in einen Zustand kommen, geraten [ in amicitiam alcis sich befreunden mit; in affinitatem sich verschwägern; in maximam invidiam; in timorem; in potestatem alcis; in suam tutelam mündig werden ]
| pervenīō |
|---|
| pervenīs |
| pervenīt |
| pervenīmus |
| pervenītis |
| perveniunt |
| pervenīam |
|---|
| pervenīās |
| pervenīat |
| pervenīāmus |
| pervenīātis |
| pervenīant |
| pervenīebam |
|---|
| pervenīebās |
| pervenīebat |
| pervenīebāmus |
| pervenīebātis |
| pervenīebant |
| pervenīrem |
|---|
| pervenīrēs |
| pervenīret |
| pervenīrēmus |
| pervenīrētis |
| pervenīrent |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.