dans le dictionnaire PONS
prō-dō <dere, didī, ditum>
1.
2. Ov.
3. poet
4. übtr
5.
6.
7. (zu einem Amt)
9.
-
- preisgeben, in die Hände spielen, ausliefern [ urbem; patriam; hosti rem publicam; ducem hostibus; supplicem; caput et salutem; commilitones ad caedem ]
10. (Termine)
- prodo vorkl.
-
| prōdō |
|---|
| prōdis |
| prōdit |
| prōdimus |
| prōditis |
| prōdunt |
| prōdam |
|---|
| prōdās |
| prōdat |
| prōdāmus |
| prōdātis |
| prōdant |
| prōdebam |
|---|
| prōdebās |
| prōdebat |
| prōdebāmus |
| prōdebātis |
| prōdebant |
| prōderem |
|---|
| prōderēs |
| prōderet |
| prōderēmus |
| prōderētis |
| prōderent |