dans le dictionnaire PONS
sub-lūceō <lūcēre, lūxī, –> poet; nachkl.
- subluceo
-
| sublūcēō |
|---|
| sublūcēs |
| sublūcēt |
| sublūcēmus |
| sublūcētis |
| sublūcēnt |
| sublūcēam |
|---|
| sublūcēās |
| sublūcēat |
| sublūcēāmus |
| sublūcēātis |
| sublūcēant |
| sublūcēbam |
|---|
| sublūcēbās |
| sublūcēbat |
| sublūcēbāmus |
| sublūcēbātis |
| sublūcēbant |
| sublūcērem |
|---|
| sublūcērēs |
| sublūcēret |
| sublūcērēmus |
| sublūcērētis |
| sublūcērent |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.