dans le dictionnaire PONS
I. suppeditō <suppeditāre> VERB trans
1. konkr. u. übtr
- suppedito
- reichlich gewähren, darreichen, geben, liefern, verschaffen [ alci pecuniam, frumentum; oratoribus copiam dicendi; merces ]
II. suppeditō <suppeditāre> VERB intr
2.
- suppedito
-
3.
5. unpers (m. Infin) Lucr.
| suppeditō |
|---|
| suppeditās |
| suppeditat |
| suppeditāmus |
| suppeditātis |
| suppeditant |
| suppeditem |
|---|
| suppeditēs |
| suppeditet |
| suppeditēmus |
| suppeditētis |
| suppeditent |
| suppeditābam |
|---|
| suppeditābās |
| suppeditābat |
| suppeditābāmus |
| suppeditābātis |
| suppeditābant |
| suppeditārem |
|---|
| suppeditārēs |
| suppeditāret |
| suppeditārēmus |
| suppeditārētis |
| suppeditārent |
Aucune phrase d'exemple disponible
Essayez différentes entrées.